Good play, good performances, great luck

It has been a while since I wrote my last blog post. In the meantime I did play two tournaments, one at the end of May and one in June. Things went pretty well and although my play was at times a bit uneven, the performances gave me confidence for the upcoming chess summer. In Ghent I won the Flemish Championships and in Hilversum I became second in the HSG Open, raising my rating to 2442. …

Tournament win!

Nothing tastes as good as a tournament win. It has been a long time since I did well in a tournament, so this result was very welcome. Apart from the result, I really liked the tournament. Chania is a great city, the Cretan food is wonderful and the weather was as good as it could be in late April.

Sunny Crete

It has been a while since I wrote a blog post. My last tournament was in Roquetas in early January. Since I am having two weeks off at the end of April/beginning of May, this is the ideal time to combine a holiday with a chess tournament. After some research, I found a tournament in Chania, a city on the beautiful island of Crete, where the weather is great. What more could you wish for? …

Roquetas de Mar: round 4 – 9

The Roquetas tournament is over. My intention was to write more reports during the tournament than I did, but the tournament schedule was tougher than I anticipated and besides playing chess I decided to enjoy Spanish weather which was beautiful compared to the grey and rainy weather back home. I thoroughly enjoyed playing and I thoroughly enjoyed the sunny atmosphere – in addition to the fact that I played quite well, it was a very good experience.

At the end of my previous report my score was 2.5 out of 3. I managed to add 3.5 point to my score, ending with 6 out of 9 winning some rating points in the end. …

First tournament of 2022: Roquetas de Mar (rounds 1-3)

With the sudden surge of the omikron variant in the middle of December, it was very unclear whether I could a play a tournament during the Christmas break and I was already preparing to study chess instead of playing. Fortunately for me, the Roquetas de Mar Open is being held as planned and so I travelled to Spain to play another open, together with my friends Tom Piceu and Steven Geirnaert. It’s nice to play a tournament again and the weather at this time of year is great in Spain: 17 degrees and lots of sun.

Roquetas de Mar is a touristic town in the south of Spain. In winter it seems to be mainly a resort for seniors from the northern part of Europe. Fortunately, we are not yet part of that group! …

Guimaraes Open rounds 7 to 9: a tough end of the tournament (English)

In my first report I showed a photo of the convivial, full squares on the first evening. Before the last round, on Sunday morning, I took the photo above and to me it seemed symbolic for the end of the tournament: it’s over.

The previous report ended with the message that I had to play against top seed Karen Grigoryan in round 7 and that two more matches would follow in the next 16 hours, which was a brutal schedule. This is also the reason that the last report is a bit late and my trip home was not as smooth as I had hoped, so that did not help either. Out of the last three matches I only scored 1 out of 3 and therefore the the finish of the tournament was not very nice. Let’s see what went wrong:

Karen Grigoryan (2658) – Koen Leenhouts (2414)

The opening is over and the position is about level. I thought I was at an important crossroads here. After 15…Re8 I thought it was about even, but White’s position seemed a little easier to play. As a second option, I thought I could complicate the position with 15…Qxd4, after which I thought I would get very nice compensation for the exchange. So I chose the second option, which was based on a miscalculation. 16. Nxc6! Qxc4

Here I was already a little less happy and I counted on 17. Rac1 Rxc6 18. Rxc4 Rxc4 19. b3 Rd4 with a complicated position. In fact, White is also better here, because the black pieces do not work well together. Grigoryan, however, opted for a more convincing solution: 17. Ne7+! Kh8 18. Nxf5 exf5 19. b3! and here White is also an exchange up, but in addition Black’s pawn structure is ruined. Of course I didn’t get any chance in the remainder of the game.

Although I had hoped to put up more resistance, my defeat with the black pieces was no surprise. In the evening I played with White against a young Spanish player with a slightly lower rating and here I hoped to be able to recover. However, I mistreated the opening and quickly found myself with my back against the wall. However, the defense in bad position went quite well in the past two tournaments and here again I found a nice defensive idea:

Koen Leenhouts (2414) – Alejandro Domingo Nunez (2345)

Black is a healthy pawn up and this pawn is a passed a-pawn. White would prefer to start a king’s attack, but there are actually no such possibilities. Another white trump is that he controls the b-file with his rook and the black bishop doesn’t have very nice squares. After a long thought I came up with a good idea, 27. Qc4! If Black now takes on c4, I take back with the knight and then black’s pawn on d6 will fall. The position is still complicated, but at least White has counterplay. My opponent opted for the logical 27…Rc8, but after 28. Qxc7 Rxc7 29. c4 I was confident I could keep things together, partly because my opponent was running out of time. In the rest of the game, I thought I got a few chances to play for an advantage, but that was more optimistic than realistic. A draw was the result and I could only be happy to escape with this result.

At the start of the last round I had 5.5 out of 8 and I had to play the German Jonah Krause with Black. After an interesting opening I decided to sacrifice a pawn for active pieces, but my opponent defended accurately. In the next position Krause played a strong counter move that I did not see coming.

Jonah Krause (2348) – Koen Leenhouts (2414)

I could have played better already, but after White’s next move I realized things had really gone wrong: 27. h4! White not only keeps his own position closed, but now he also threatens Ng5 with an attack on the rook and a possible mate threat on h7. I saw nothing better than 27…Rg4 28. Ng5 Qg7, but after 29. Qf5! my position was extremely difficult. Just like in previous games, I turned out to be at my best in a bad position and I still managed to reach a drawn endgame which I did hold in a fairly easy manner.

So I ended up at 6 out of 9, which was slightly less than expected. Thibaut missed a win in the last game, reaching 6 out of 9 as well, Tom won to reach the same score and Glen unfortunately lost his last game to finish on 5.5 points. Nevertheless, we looked back with satisfaction. We had a great week, played well at times and at least now clearly know what to work on to improve. We concluded our trip with a nice dinner at the excellent restaurant in our hotel. On the square in front of our hotel we could enjoy daily musical performances. I liked the fado singer myself, but his performances were a bit too long. The photo below shows an artist who performed a rock repertoire, from decades ago


The tournament was impressively won by Max Warmerdam. Max clearly showed that he has worked very hard on his game even during the pandemic and played a fantastic tournament. In the last round he defeated Grigoryan with Black to arrive at a nice score of 8 out of 9. The 2600 is in sight for Max.

The return trip the next day was problematic. We flew back to Brussels with a stopover in Zurich. In Porto I was initially denied access to the flight. A PCR test was demanded because I was traveling to Belgium as a Dutchman, although the rules of the Belgian government clearly stated that this was not necessary for people with a full vaccination. Only after much insistence did I get access to the flight to Zurich where my situation would be reconsidered by the people there. Fortunately, they saw no problem at all. So all’s well that ends well.

In a later blog, I will look back at this summer’s two tournaments and I will share the lessons I learned about my own play and my plan to improve on my weaker point. To be continued!

Guimaraes Open rondes 7 t/m 9: moeizame afsluiting

In mijn eerste verslag toonde ik een foto van de gezellige, volle pleintjes op de eerste avond. Voor de laatste ronde, op zondagochtend, maakte ik bovenstaande foto en die leek me symbolisch voor het einde van het toernooi: het zit erop.

Het vorige verslag eindigde met de boodschap dat ik het in ronde 7 moest opnemen tegen topseed Karen Grigoryan en dat er daarna in rap tempo nog twee partijen volgden. Dat is ook de reden dat het laatste verslag iets verlaat is en een complexe terugreis hielp er verder niet aan mee. Uit de drie laatste partijen scoorde ik slechts 1 uit 3 en daardoor was de afsluiting niet heel fijn. Eens zien wat er mis ging:

Karen Grigoryan (2658) – Koen Leenhouts (2414)

De opening is achter de rug en het staat ongeveer gelijk. Ik meende hier voor een keuze te staan. Na 15…Te8 dacht ik dat het ongeveer gelijk stond, maar de witte stelling leek me nog iets makkelijker te spelen. Daarnaast dacht ik de stelling de kunnen compliceren met 15…Dxd4, waarna ik dacht heel mooie compensatie te krijgen voor de kwaliteit. Ik koos dus voor de tweede optie en dat berustte op een misrekening. 16. Pxc6! Dxc4

Hier was ik al iets minder gelukkig en ik rekende op 17. Tac1 Txc6 18. Txc4 Txc4 19. b3 Td4 met een ingewikkelde stelling. Ook hier staat wit best wat beter, doordat de zwarte stukken niet goed samenwerken. Grigoryan koos echter voor een overtuigendere oplossing: 17. Pe7! Kh8 18. Pxf5 exf5 19. b3! en hier wit wit ook een kwaliteit, waarbij de zwarte structuur ook nog eens naar de gallemiezen is. Uiteraard kreeg ik in het vervolg geen kans meer.

Hoewel ik gehoopt had meer weerstand te kunnen bieden, was de nederlaag met zwart ingecalculeerd. In de avond speelde ik met wit tegen een jonge Spaanse speler met een iets lagere rating en hier hoopte ik me te kunnen herpakken. Ik mishandelde de opening echter en stond al vlot met mijn rug tegen de muur. Het verdedigen in mindere stelling ging de afgelopen twee toernooien echter vrij goed en in onderstaande stelling vond ik een mooie verdediging:

Koen Leenhouts (2414) – Alejandro Domingo Nunez (2345)

Zwart staat een gezonde pion voor en dat is een vrije a-pion. Wit zou het liefst een koningsaanval beginnen, maar die mogelijkheden zijn er nu eigenlijk niet. Een andere witte troef is dat hij de b-lijn in handen heeft met zijn toren en dat de zwarte loper geen heel mooie velden heeft. Na lang denken vond ik een mooi idee, 27. Dc4! Als zwart nu pakt op c4, sla ik terug met het paard en daarna valt zwarts pion op d6. De stelling is dan nog altijd ingewikkeld, maar wit heeft in ieder geval tegenspel. Mijn tegenstander koos voor het logische 27…Tc8, maar na 28. Dxc7 Txc7 29. c4 had ik er vertrouwen in de boel bij elkaar te kunnen houden, mede omdat mijn tegenstander weinig tijd meer had. In het vervolg dacht ik nog heel even kansjes te krijgen op meer, maar dat was een nogal optimistische gedachtegang. Remise was het resultaat en al bij al mocht ik hiermee in mijn handjes knijpen.

Zo had ik bij het ingaan van de laatste ronde 5,5 uit 8 en ik trof met zwart de Duitser Jonah Krause. Na een interessante opening besloot ik een pion te offeren voor actieve stukken, maar mijn tegenstander verdedigde accuraat. In de volgende stelling kwam Krause met een sterke counter die ik niet had zien aankomen.

Jonah Krause (2348) – Koen Leenhouts (2414)

Hier was het al niet helemaal volgens plan gegaan, maar na de volgende witte zet realiseerde ik me dat het echt mis was: 27. h4! Wit houdt niet enkel zijn eigen stelling dicht, maar dreigt nu ook Pg5 met een aanval op de toren en een eventuele matdreiging op h7. Ik zag niets beter dan 27…Tg4 28. Pg5 Dg7, maar na 29. Df5! was mijn stelling buitengewoon moeilijk. Net als in eerdere partijen bleek ik in slechte stelling op mijn best en met veel kunst- en vliegwerk slaagde ik er nog in een remise-eindspel te bereiken en dat ook vrij eenvoudig remise te houden.

Zo eindigde ik op 6 uit 9 en dat ietsje minder dan verwacht. Thibaut miste een winst in de laatste partij, waardoor hij ook op 6 uit 9 kwam, Tom won nog om dezelfde score te bereiken en Glen verloor helaas de laatste partij om te eindigen op 5,5 punt. Desondanks keken we tevreden terug. We hadden een fijne week, speelden bij vlagen goed en weten nu in ieder geval duidelijk waaraan gewerkt moet worden. We sloten af met een fraai diner bij het uitstekende restaurant van ons hotel. Op het pleintje voor ons hotel konden we overigens dagelijks genieten van muzikale optredens. De fadozanger vond ik zelf aardig, maar zijn optredens duurden wel erg lang. Op de foto hieronder staat een artiest die een rockrepertoire ten gehore bracht



Het toernooi werd overigens op indrukwekkende wijze gewonnen door Max Warmerdam. Max liet duidelijk zien ook tijdens de pandemie hard gewerkt te hebben aan zijn spel en speelde een fantastisch toernooi. In de laatste ronde versloeg hij met zwart Grigoryan om uit te komen op een fraaie score van 8 uit 9. De 2600 is in zicht voor Max.

De terugreis verliep de volgende dag met horten en storen. We vlogen terug naar Brussel met een tussenstop in Zürich. In Porto kreeg ik aanvankelijk geen toegang tot de vlucht. Men eiste een PCR-test, omdat ik als Nederlander naar België reisde, hoewel de regels van de Belgische overheid duidelijk aangaven dat dit niet nodig was voor mensen met een volledige vaccinatie. Pas na lang aandringen kreeg ik toegang tot de vlucht naar Zürich waar mijn situatie opnieuw bekeken zou worden. Daar zag men gelukkig geen enkel beletsel. Eind goed al goed dus.

Later blik ik nog eens terug op de twee toernooien van deze zomer met leerpunten om toch dichter bij de GM-titel te kunnen komen. Wordt vervolgd dus!



Guimaraes Open round 6: topseed is waiting for me in round 7 (English)

Because we only had to play one game yesterday, we had more free time during the day. We had a nice meal at the restaurant Republica da Polvo. A restaurant with excellent reviews and a lot of squid on the menu. It was tasty, but a bit unusual. After the meal we took a city walk according to a route that Tom had chosen. The starting point was the birthplace of Portugal.

Guimaraes Open ronde 6: de topseed wacht






Doordat we gisteren maar enkel een partij speelden in de avond, hadden we overdag meer vrije tijd. We aten uitgebreid bij Republica da Polvo. Een restaurant met uitstekende kritieken en veel inktvis op de kaart. Het was lekker, maar wel een beetje apart. Na de maaltijd maakten we een stadswandeling volgens een route die Tom had uitgezocht. Het startpunt was de geboorteplaats van Portugal.